Πέντε κιλά είναι μια ποσότητα που σε όρους βιομηχανικής παραγωγής μοιάζει αμελητέα. Κι όμως, τα πρώτα 5 κιλά γαλλίου που ανακοίνωσε ότι παρήγαγε η Metlen τις προηγούμενες ημέρες, με ανάρτηση στα social media του Ευάγγελου Μυτιληναίου, σηματοδοτούν κάτι πολύ μεγαλύτερο από έναν αριθμό στη ζυγαριά.
Το γάλλιο δεν είναι ένα συνηθισμένο μέταλλο. Είναι ένα από τα «αόρατα» υλικά της σύγχρονης τεχνολογίας, απαραίτητο για ημιαγωγούς, τηλεπικοινωνίες, φωτοβολταϊκά υψηλής απόδοσης, LEDs και εφαρμογές της αμυντικής βιομηχανίας. Χρησιμοποιείται σε απειροελάχιστες ποσότητες, αλλά η απουσία του αρκεί για να σταματήσει η παραγωγή και η ανάπτυξη σημαντικών τεχνολογιών.
Η ρωγμή από την Κίνα
Μέχρι σήμερα η Ευρώπη εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από εισαγωγές κυρίως από την Κίνα. Και αυτό είναι το σημείο όπου η μικρή πιλοτική παραγωγή της ελληνικής βιομηχανίας στα Ασπρα Σπίτια Βοιωτίας, όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της Αλουμίνιον της Ελλάδος, αποκτά στρατηγικό και οικονομικό βάρος, υλοποιώντας μια επένδυση περίπου 300 εκατ. ευρώ. Η πλήρης βιομηχανική ανάπτυξη και παραγωγή επιλύει σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα της εξάρτησης από τρίτες χώρες και σηματοδοτεί πως η παραγωγή γαλλίου εντός Ευρώπης δεν είναι ένα σχέδιο επί χάρτου, αλλά αρχίζει να αποκτά υπόσταση.
Τον Ιούλιο του 2023 που τέθηκαν σε εφαρμογή οι περιορισμοί της Κίνας στις εξαγωγές γαλλίου και γερμανίου (ενός άλλου εξίσου κρίσιμου μετάλλου) προκάλεσαν άμεσες αναταράξεις στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, με τις τιμές του γαλλίου να εκτινάσσονται πάνω από 40% στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με ανάλυση του Atlantic Council, ενός καταξιωμένου ανεξάρτητου think tank με στενή πρόσβαση στους κύκλους χάραξης πολιτικής στην Ουάσινγκτον, το ζήτημα των κρίσιμων πρώτων υλών εξελίσσεται σε θέμα εθνικής ασφάλειας για τις ΗΠΑ.
Το γάλλιο, αν και χρησιμοποιείται σε ελάχιστες ποσότητες, είναι απαραίτητο για ραντάρ, κατευθυνόμενα όπλα, δορυφόρους και προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν διαθέτουν εγχώρια παραγωγή, ούτε στρατηγικό απόθεμα, γεγονός που τις καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτες σε περιορισμούς εφοδιασμού.
Καταναλώνουν περίπου 20 τόνους γαλλίου ετησίως, ποσότητα μικρή αλλά κρίσιμη για την αμυντική και τεχνολογική τους βάση. Παρότι μάλιστα το γάλλιο υπάρχει σε ίχνη σε βιομηχανικές ροές όπως η αλουμίνα και ο ψευδάργυρος, χωρίς οργανωμένη ανάκτηση χάνεται ως απόβλητο. Η Κίνα ελέγχει σχεδόν το 99% της πρωτογενούς παραγωγής, μετατρέποντας τους εξαγωγικούς περιορισμούς σε στρατηγικό μοχλό πίεσης και καθιστώντας επιτακτική την άμεση δράση πριν από την επόμενη κρίση.
Υπό αυτό το πρίσμα η Μetlen σπάει τα δεσμά. «Η εγχώρια παραγωγή γαλλίου αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη», σημειώνει στο «ΘΕΜΑ» ο γενικός διευθυντής της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ) Διονύσης Γκούτης, τονίζοντας ότι είναι μια επένδυση με σαφές γεωστρατηγικό αποτύπωμα.
Ούτε η Ευρώπη, όπως αναφέρει, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν παραγωγή γαλλίου, με αποτέλεσμα η Δύση να είναι ουσιαστικά εξαρτημένη από την Ασία για ένα μέταλλο με τεράστιο εύρος εφαρμογών. Οι προβλέψεις για τις ετήσιες ανάγκες της Ε.Ε. αναφέρουν ότι με τη νέα παραγωγική ικανότητα το 2028 θα μπορέσει να καλύψει σημαντικό μέρος ή ακόμη και το σύνολο της ζήτησης, που υπολογίζεται σε 50 μετρικούς τόνους.
ΠΗΓΗ: protothema.gr
